การกินในจีน: คู่มือสำหรับมือใหม่เรื่องการสั่งอาหาร ความเผ็ด และสตรีทฟู้ด

สั่งอาหารโดยไม่รู้ภาษาจีน

ชี้แล้วยิ้มใช้ได้ผล: 「Wǒ yào zhège」 (เอาอันนี้) พร้อมชี้นิ้วไปที่รูปในเมนู ร้านเชนอย่าง Xiabu Xiabu มีเมนูรูปภาพ ร้านหม่าล่าในย่านท่องเที่ยวมีแท็บเล็ตภาษาอังกฤษ ร้านเล็ก ๆ ในท้องถิ่นมักวางจานพลาสติกโชว์หรือติดผนังรูปอาหาร — ชี้ไปที่สิ่งที่โต๊ะข้าง ๆ สั่ง: 「gěi wǒ yī gè nàge」 (ขออันนั้นหนึ่งที่) จ่ายเงินสดหรือสแกน QR ก็ได้ทุกที่ (ดู คู่มือการจ่ายเงิน)

ปรับระดับความเผ็ดในเสฉวน

ความเผ็ดแบบเสฉวนมาจากพริก บวก huājiāo (พริกเสฉวน) ที่ให้ความรู้สึกชาไม่ใช่แสบ ระดับความเผ็ด: 「bú yào là」 (ไม่เผ็ด — ยังอร่อยมาก กลิ่นพริกยังอยู่), 「wēi là」 (เผ็ดน้อย — สำหรับคนส่วนใหญ่แค่นี้ก็หนักแล้ว), 「zhōng là」 (เผ็ดกลาง — สำหรับสายกินอาหารไทย) บอกระดับความเผ็ดตอนสั่งหม่าล่า: หม้อแยกน้ำซุป「yuānyāng」 (ครึ่งเผ็ด ครึ่งน้ำซุปกระดูก) เป็นตัวเลือกที่มือใหม่รับได้แน่นอน

เมนูที่พลาดไม่ได้

• เต้าหู้หม่าโผ เจี๋ยงเปาจี และมะเขือยาวเสฉวน — สามเมนูเสฉวนที่ทุกร้านทำได้
• อาหารเช้าเฉิงตู: เกี๊ยวน้ำมันพริก (hóngyóu chāoshǒu) และบะหมี่น้ำหวาน
• เครปเจียนปิ่งและเสียบไม้ฉวนเออร์ — สตรีทฟู้ดที่ทำบนไฟแรงสุด ๆ ปลอดภัยและน่าตื่นตา
• เกี๊ยวทางเหนือ ก๋วยเตี๋ยวข้าวทางใต้และตะวันตก

สตรีทฟู้ด ร้านน้ำชา และธรรมเนียมบนโต๊ะอาหาร

อาหารที่สั่งมาแชร์กันจะทยอยมาเมื่อทำเสร็จ — ไม่ต้องรอให้ครบทุกจาน ข้าวเป็นชามส่วนตัว ตักจากจานกลางด้วยตะเกียบกลาง (มักมีให้) ใช้นิ้วสองนิ้วเคาะโต๊ะเมื่อมีคนรินน้ำชาให้ — เป็นการขอบคุณแบบเงียบ ๆ และไม่ต้องให้ทิป (ดู คู่มือการให้ทิป): บิลที่เรียกว่า 「mǎi dān」 ก็คือราคาตามเมนูตรง ๆ