ลั่วหยาง

ลั่วหยางเป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ซ้อนทับกันหลายชั้น ในฐานะเมืองหลวงสิบสามราชวงศ์ เคยเป็นศูนย์กลางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของจีนมากกว่าหนึ่งพันห้าร้อยปี ยุครุ่งเรืองของลั่วหยางคือสมัยราชวงศ์ถัง ซึ่งขณะนั้นเรียกว่าตงตู ต่อมาเรียกว่าเสินตู มีประชากรมากกว่าหนึ่งล้านคน ปัจจุบันลั่วหยางผสมผสานมรดกโบราณกับฐานอุตสาหกรรมสมัยใหม่ โดยเฉพาะเขตเจี้ยนซีที่มีบริษัทเครื่องจักรกลขนาดใหญ่และอุตสาหกรรมการบินและอวกาศ

ผังเมืองถูกกำหนดโดยแม่น้ำและภูเขา แม่น้ำลั่วไหลผ่านกลางเมือง แบ่งเมืองเก่าฝั่งเหนือกับเขตใหม่ฝั่งใต้ แม่น้ำอี๋เป็นสาขาไหลผ่านชานเมืองใต้ ถ้ำหลงเหมินแกะสลักอยู่บนหน้าผาสองฝั่ง ทางเหนือแม่น้ำเหลืองเป็นเขตแดนของเมือง ทางใต้เทือกเขาฟูนิวตั้งตระหง่าน ภูมิศาสตร์นี้หล่อหลอมการพัฒนาของลั่วหยาง โดยสถานีรถไฟความเร็วสูงและอาคารราชการแห่งใหม่กระจุกตัวอยู่ในเขตหลัวหลง

เครือข่ายรถไฟความเร็วสูงของลั่วหยางสะดวกมาก สถานีลั่วหยางหลงเหมินตั้งอยู่ทางใต้ของเมือง อยู่บนเส้นทางรถไฟความเร็วสูงเจิ้งโจว-ซีอาน มีรถไฟวิ่งบ่อยไปยังซีอาน (ประมาณ 1.5 ชั่วโมง) เจิ้งโจว (40 นาที) ปักกิ่ง (4 ชั่วโมง) และเซี่ยงไฮ้ (6 ชั่วโมง) สถานีลั่วหยางเก่าตั้งอยู่ทางเหนือของใจกลางเมือง ให้บริการหลักสำหรับรถไฟธรรมดา สนามบินลั่วหยางเป่ยเจียวมีเที่ยวบินในประเทศจำกัด นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เลือกเดินทางมาถึงจากสนามบินนานาชาติเจิ้งโจวซินเจิ้ง ใช้เวลานั่งรถไฟความเร็วสูงประมาณ 2 ชั่วโมง ทางรถยนต์ประมาณ 3 ชั่วโมง

ด้านการเดินทางภายในเมือง รถไฟใต้ดินเปิดให้บริการแล้วสาย 1 และสาย 2 เชื่อมต่อสถานีรถไฟหลัก เขตเมืองเก่า และเขตลั่วหลง เส้นทางรถเมล์มีครอบคลุมกว้างขวางและราคาถูก แต่อาจแออัด แท็กซี่และรถเรียกผ่านแอปอย่างตีตี้นั้นสะดวกและคุ้มค่า การเดินทางไปถ้ำหลงเหมิน สามารถนั่งรถไฟใต้ดินสาย 2 ไปลงสถานีหลงเหมินต้าต้าวแล้วต่อรถเมล์ หรือเรียกแท็กซี่โดยตรง วัดไป๋หม่าตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองไปทางทิศตะวันออกประมาณ 12 กิโลเมตร ควรเดินทางด้วยแท็กซี่หรือรถเมล์ การปั่นจักรยานก็เป็นวิธีที่ผ่อนคลายในการสำรวจใจกลางเมืองที่ราบเรียบ

อาหารลั่วหยางเรียบง่ายและหนักแน่น หยั่งรากลึกในแผ่นดินจีนกลาง ลั่วหยางสุ่ยซีเป็นงานเลี้ยงแบบดั้งเดิมที่มีชื่อเสียงที่สุดของท้องถิ่น ประกอบด้วยอาหารเย็นแปดจานและอาหารร้อนสิบหกจาน เสิร์ฟตามลำดับ มักใช้ในงานแต่งงานและเทศกาลเฉลิมฉลอง อีกหนึ่งเมนูขึ้นชื่อคือซุปลั่วหยาง ซึ่งขาดไม่ได้ในมื้อเช้า เป็นซุปเนื้อวัวหรือเนื้อแกะรสเผ็ดเสิร์ฟพร้อมเส้นหรือแผ่นแป้ง อย่าพลาดตานมู่ปิ่ง (ขนมดอกโบตั๋น) ซึ่งเป็นการคารวะอันหวานต่อดอกโบตั๋นของลั่วหยาง และยังมีซุปเนื้อลาที่เป็นเอกลักษณ์ท้องถิ่น หากต้องการมื้ออาหารแบบเร็ว สามารถไปที่แผงลอยข้างถนนในเมืองเก่า ลิ้มลองปาท่องโก๋ ซาลาเปา และแพนเค้กเค็ม

• ลั่วหยางสุ่ยซี
• ซุปเนื้อวัวลั่วหยาง
• ตานมู่ปิ่ง
• ซุปเนื้อลา
• ถนนอาหารว่างเมืองเก่า

ลั่วหยางมีทั้งศูนย์การค้าสมัยใหม่และตลาดแบบดั้งเดิม ย่านการค้าหลักกระจุกตัวอยู่แถวสวนหวังเฉิงและเมืองเก่า มีตั้งแต่แบรนด์หรูไปจนถึงงานหัตถกรรมท้องถิ่น สำหรับของฝาก สามารถมองหาสินค้าที่มีธีมดอกโบตั๋น เช่น ชาดอกโบตั๋น น้ำมันหอมระเหยดอกโบตั๋น และเครื่องเคลือบดอกโบตั๋น ซานไฉ่ถังเป็นอีกหนึ่งงานฝีมือคลาสสิกของลั่วหยาง ขึ้นชื่อจากเคลือบสามสี เขียว เหลือง ขาว เครื่องทองสัมฤทธิ์และเครื่องเขียนสี่สิ่งของลั่วหยางก็มีชื่อเสียงเช่นกัน หากต้องการประสบการณ์ช้อปปิ้งสมัยใหม่ สามารถไปที่ห้างหวังฟู่จิ่งหรือห้างหวานต้าในเขตลั่วหลง

• ย่านการค้าสวนหวังเฉิง
• ตลาดเมืองเก่า
• ห้างหวานต้า
• ห้างหวังฟู่จิ่ง
• ผลิตภัณฑ์ดอกโบตั๋นและซานไฉ่ถัง

ชีวิตกลางคืนของลั่วหยางผ่อนคลายกว่ามหานครอย่างปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้ แต่ก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง เมืองโบราณลั่วอี้ที่สร้างขึ้นใหม่จะสว่างไสวด้วยแสงไฟยามค่ำคืน มีการแสดงแบบดั้งเดิมและแผงลอยอาหารว่าง หากต้องการบรรยากาศที่ทันสมัยกว่า สามารถไปที่บาร์และไนต์คลับแถ�นนหนานชางหรือเขตลั่วหลง ซึ่งมีดนตรีสดและเลานจ์ค็อกเทล ตลาดกลางคืนเมืองเก่าเป็นสถานที่ที่ดีในการลิ้มลองอาหารว่างท้องถิ่นและซื้อของที่ระลึก ค่ำคืนแห่งวัฒนธรรมสามารถชมละครเพลงขนาดใหญ่เรื่อง 'ตานมู่' หรือล่องเรือยามค่ำคืนบนแม่น้ำลั่ว

• เมืองโบราณลั่วอี้
• ถนนบาร์หนานชาง
• ตลาดกลางคืนเมืองเก่า

เวลาที่ดีที่สุดในการเที่ยวลั่วหยางคือฤดูใบไม้ผลิ (เดือนเมษายนถึงพฤษภาคม) เมื่อดอกโบตั๋นบานสะพรั่ง และฤดูใบไม้ร่วง (เดือนกันยายนถึงตุลาคม) เมื่ออากาศเย็นสบายและแห้ง ฤดูร้อนร้อนและชื้น ฤดูหนาวหนาวและแห้ง เทศกาลดอกโบตั๋นในเดือนเมษายนของทุกปีดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมาก แนะนำให้จองที่พักล่วงหน้า หากต้องการหลีกเลี่ยงฝูงชน โปรดหลีกเลี่ยงสัปดาห์แรกของเดือนตุลาคม (วันหยุดชาติ) และช่วงเทศกาลตรุษจีน