สิบปี สามพันนักเดินทาง หนึ่งแพนด้า

ทัวร์ครั้งแรกของผม เมื่อสิบปีก่อน ผมตื่นเต้นกว่าพวกแขกเสียอีก ครอบครัวจากสหราชอาณาจักร มาครั้งแรกในจีน และคำขอเดียวของพวกเขาคือแพนด้า ผมเตรียมบทพูดไว้พร้อมแล้ว ผมจำชื่อแพนด้าทุกตัวในฐานเฉิงตูได้หมด ผมกำลังจะสมบูรณ์แบบ

เราถึงฐานตอน 8 โมงเช้า และภายในสิบนาที เด็กคนเล็กก็ทำกล้องหล่นลงคูน้ำ ไม่ใช่อุปมาอุปไมย — ลงน้ำไปเลย พ่อแม่แข็งค้าง ผมจำได้ว่าคิดว่า: นี่คือช่วงเวลาที่ทริปทั้งหมดจบลง

แต่กลับกัน ผู้ดูแลใช้ไม้ยาวตกกล้องขึ้นมา พร้อมหัวเราะ แล้วยื่นคืนให้พร้อมผ้าขนหนู เด็กคนนั้นร้องไห้ แล้วก็หัวเราะ แล้วก็หยุดไม่ได้ เช้านั้นสอนกฎที่ผมยังใช้อยู่จนถึงทุกวันนี้: ทริปที่ยอดเยี่ยมไม่ใช่ทริปที่ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ แต่เป็นทริปที่สิ่งต่าง ๆ ผิดพลาด แล้วมีคนดี ๆ ยืนอยู่ข้าง ๆ คุณ

สิบปีต่อมา ผมต้อนรับนักเดินทางมากกว่าสามพันคน ผมเคยเห็นการขอแต่งงานที่ฐานแพนด้า ฮันนีมูน และชายจริงจังคนหนึ่งที่บินจากเยอรมนีเพียงเพื่อดูแพนด้านอน ตอนนี้กล้องหล่นน้อยลงแล้ว — แต่บทเรียนก็ยังเหมือนเดิม

ครอบครัวนั้นยังส่งโปสการ์ดมาหาผมทุกคริสต์มาส เด็กคนนั้นตอนนี้เรียนมหาวิทยาลัยแล้ว การ์ดปีที่แล้วเขียนว่า «ยังเป็นไกด์คนโปรดของฉันในจีน» นั่นแหละคืองานทั้งหมด ตรงนั้นเลย